Sen miydin??

Dün gece rüyamın son seansında
Bir esmer güzel ki nasıl anlatsam ?…
İncecik beline dolandım da,
Bal dudaklarından kana kana öptüğüm,
SEN MİYDİN ?…
Rüyalarımın o eski zevki kalmadı
Küstah ve azgın saldırıyor kâbus.
Arada bir kaçamak gördüğüm müstehcen,
Siyah iç çamaşırı giymiş,
…Ve elinde bir duble votka,
Yanıma uzanan üryan,
SEN MİYDİN ?…
İşte uyandım zıkkım aydınlık
Çığırtkan saat sussana artık.
Ne verecek sabah bana ? Beni ne bekliyor ?.
Sanki mutfakta kahvaltım mı hazırlanıyor
Uykusuzluğumu yırtan otoriter ses,
SEN MİYDİN ?…
Kanarya çay ocağında çay içerken
Yanımda bir tabure, mahzun ve boş.
Tam çayımı karıştırmış, içecekken,
Yoğun bir esneme, tabureye oturan cisim,
Ve beni çileden çıkartan zırıltı,
“Bir çay ver!.”
SEN MİYDİN ?…
Sonra otobüs, kaba klaksonu,
Yanımda yürüyen yabancı yüzler.
Gazeteyle gizlediğim hasretli,
İki damla gözyaşı…
Hayaller…hayaller…hayaller…
Aah! bir çıkabilsem bu labirentten,
Anasını belleyeceğim hasretliğin amma,
Yine bozuldu hayaller…
Gazetemi isteyen şu yalın şahıs,
SEN MİYDİN ?….
Epeyi gittik keskin bir viraj
Okula varmışız.
Günaydınlar, iyi günler, buçuk merhabalar,
Kafama saplanan mızrak,
O soru …
Beni akşama kadar meşgul eder artık.
Dün gece rüyamın son seansında
Bir esmer güzel ki tarifi imkansız
İnce bellerine dolandım da,
Bal dudaklarından kana kana öptüğüm,
Allah aşkına söyle,
SEN MİYDİN ?…

Yanağına düşer koklarım seni

Yanağına Düşer Koklarım Seni.
Sensiz zamanlara yıkılır kollar
Her gece us’umda yoklarım seni
Yıpratmasın diye şu zalim yıllar
Düşlerime koyup saklarım seni.
Şu garip gönlümde bir güzel yatar
Duyumlar rüzgardan sesini tutar
Gözünde bir damla yaş olsam yeter
Yanağına düşer koklarım seni.
Döşümde bir deli içe sığmaz yar
Vurguni’yim gönlüm senden ağmaz yar
Bilsem de yolların bana varmaz yar
Yine son nefese beklerim seni.

Gittiğinden beri

konuşmayı sevmiyorum artık
kelimeler sahteleştiğinden beri
herşey yalan olmuş bu hayatta
sen benden gittiğimden beri
artık esmez rüzgar eskisi gibi şiddetli
ve acıtmaz yokluğun içimdeki seni
yağan yağmur anlamsız artık
sen benden gittiğimden beri
ne hayalerle ümitlenmiştim varlığına
şimdi sensizim artık,anlamsızım
giderken ağlamak istesemde yapamadım
sen benden gittiğimden beri
yürümek istemedim sensiz bu gece yolları
sanki bir ayrılık filminin acı sonları
yüreğim kaldırmadı gözyaşlarını
sen benden gittiğinden beri
ateşlerde yansamda senin uğruna
şikayet etmem saymam bahane
düşünmem,bu aşkın sonunu
sen benden gittiğinden beri
konuşmam dünyaya ,duymam insanları
koparırım senin için atan damarımı
unutmam senin bu yaptılarını
sen benden gittiğinden beri

Belki bir gün

güneş bizim içinde doğar bir gün,
ama şikayet etmem
senin için yağmurda ıslandığım günlere
herzaman seni beklerim gitmem hiç bir yere
yokluğuna ağlamasını bildim
geceleri gözlerimle sessizleştirdim
inan ben hep seni beklerim
belkide sen bilmedin
yanlızlığın adına sen dedim
sen varken soğuk gecelerde üşümezdim
artık ne keyifle okuduğum şiirler ezberimde
ne de senin için söyledğim söylediğim şarkılar
belki bir gün diyorum, belki bir gün
yine dönebilirmiyiz o eski günlere?
tekrar söyleyebilirmiyiz utangaç sözleri
unutablirmiyiz aşkın gözlerini?

Sigara ile seni de terk ettim

yokluğuna bir sigara çıkardım
sen beni yaktın ben sigaramı yaktım
her yudumda seni içime çektim
savrulan her dumanda gözlerini çizdim
sigaramı yeni bitirdim
sağlığa zararlı olduğunu senden öğrendim
bilmeliydim sende beni sevmedin
o yüzden sigaramı seninle beraber bitirdim
sadece sen vardın
anlaman için canımı vermeye razıydım
sigara ciğerimi sen kalbimi zehirledin
elveda sevdiğim sigara ile bereber seni de terk ettim

Gidiyorsun değil mi?

Hem de hiç bir şey söylemeden
Dudaklarım gidişine sessiz
Ama yüreğim asla
Sen gidersen eğer
Yüreğimde bir ateş yanmaya başlar
Senin aşkınla küllenir
Senin hasretinle alevlenir
Ve sen gittin sonunda
Ama ben sensiz yapamadım
Yüreğimde yanan ateşi
Göz yaşlarımla söndürdüm
Bu ayrılık yakıyor beni
Yüreğimi esen rüzgara bıraktım
Döndü dolaştı yine sana geldi
Yine insafına kaldı bak.

Bütün günümü onunla geçiriyorum

Her akşam olduğu gibi,bu akşam da düşünmeye başladım,
Acaba benim onu düsündüğüm kadar,
O da beni düsünüyor mu?
Hiç olmasa adımı duyduğunda yüzümü hayalleyebiliryor mu?
Benim onu gördüğümde heyecanlandığım kadar,
O da beni görünce heyecanlanıyor mu?
Hiç olasa yüzümü gördünde adımı hatırlaya biliyor mu?
Bazen bütün günümü onunla geçiniyorum,
O olmasa da hayalinin bana eşlik ettiğini biliyorum.
Bazen ağlıyor,bazen de gülüyoruz,
Bazen de şarkılar söylüyor,eğleniyoruz,
Kalbimizin derinliklerinden gelen bu seslere bazen melekler,
Bazen de bizim gibi ayrılan çiftler eşlik ediyor.
Sen her zaman ki gibi bugün de çok güzeldin.
Sana ulaşmak istedim,uzandım ama dokunamadım.
Ve ben sana yine sözümü tutamadım,
Her zamanki gibi ağladım.
Sen hep derdin ya biz hiç ayrılmayacaz,
Ve sen yine haklı çıktın.
Belki ilk iki gün kendimi çok yalnız hissettim çok…
Ama bir gün yanıma geldin,
Bana söylediğin o son sözlerle başladın;
“Ağlama lütfen!” sonra gülüştük,
Ben yine sözümü tutamamıştım.
Hani derler ya;
“Gözden ırak,gönülden ırak.”
Şimdi sende bana çok uzaksın,herşeyden ve herkesten,
Sana ulaşamıyacağım kadar,
Gitmek istesemde gidemiyeceğim kadar.
Seni unutacağıma,aksine daha çok bağlanıyordum.
Geri dönmiyeceğini bilmeme rağmen,hep seni bekliyordum.
Akılm artık “onu unut” dedi!
Yalnız o da kalbimi unuttu!
Kalbim bana karşı çıktı,
“Bir başkasını istemem onun yerinde,
başka teni hissedemem içimde,
bak yine herzamanki yerinde,
o da seni hissediyor içinde,
Aradığın tek şey,onun son bahşesinde,
bak seni bekliyor gideceğin SON YERDE…”

Ay ışığında

Bak şehrin ışıklarını kapatmışlar,
Sokak lambalarının bir tanesini açık bırakmışlar,
Ay ışığında tam takır boş sokaklar,
Efkarlı gecelerden bir dahalar,
Sokakta dolaşan aşk sarhoşları,
Aşk acısı var her adım atışları,
Ay ışığında bir başkadır muhabbet telaşları,
Sanki gündüzündeki güneşi gecede unutmuşlar,
Her ferde bir yıldızı gökyüzüne bırakmışlar,
Ay ışığında cümbüş de denizde martılar,
Gök yüzüne varırcasına kanat çırparlar,
Sanki denizdeki dalgalarla yarış dadırlar,
Ay ışığının denize iz düşümleri,
En dipteki yosunları kucaklar,
Bir başka renklilikte dans eder balıklar,
Tam yanı başındadır ay ışığı ve yıldızlar,
Gökyüzüne kanat çırpar denizdeki martılar,
Ay ışığında deniz uçlarını,köşe başlarını,
Mesken tutmuş aşıklar,
Sessiz denize olta atıyor balıkçı tayfaları,
devamlı kulakları öpüyor ayışığı kelebekleri,
Issız gecede gökyüzüne dikleniyor,
Taşlı tarladan cılız buğday başakları,
Ayışığında toprak işleyen ırgat kadınlar,
Gözleri öpüyor yıldızlar iri cüsseli aya inat,
Filizlenme devresinde ana yemi bekleyen,
Ay ışığı cümbüşünde tüy döken kara guguk,
Gecenin derinliklerinde tabiata baş kaldıran,
İştahlandıkça iştahlanan mor sümbül,yaban gülü
Hep ısıtırsın baharın karanlık gecelerini
Dağılır sıkıntıları,sevda ışınla tatlanır
Durgun deniz ışığınla parlar,
Gündüz gibi öter kuşlar ayışığında,
Sende mutluluğu ta o zaman gördüm,
Denizi ayna yapıp güldüğünde,
Durgun denize ay ışığı,
Şekli güzelliğin iz düşümünde.

Ayrılık acısı

Ayrılık; dönüşü olmayan nehir,
 Yalnızlık; yıkılmış bomboş bir şehir,
Kaç sevda kül oldu böyle kimbilir,
Gözyaşın kal diyor, Yıllar ise git!
Bu roman da biter belki birazdan,
Ne aşklar yıkıldı gururdan, nazdan,
Ağlıyor besteler yine hicâzdan,
Şarkılar kal diyor, Yıllar ise git….
Nezaman sen gelsen aklıma,
Acı bir tebessüm Gelip oturuyor dudaklarıma.
Notası kırılmış melodilerin Buruk sesi geliyor kulaklarıma.
Bir kuş düşüyor Daldaki yuvasından  çırpınarak Sıcak avuçlarıma.
Nezaman seni düşünsem,
Nezaman sen gelsen aklıma,
Kaldıramayacağım bir ağırlık Çöküyor yapraklarıma.
Umutlara taş basıyor yokluğun
Kar düşüyor Henüz tomurcuk umutlarıma…

Seviyorum

 nasıl yağmur yağıyor burada;
senin yokluğunda yağmuru seviyorum ben
sen çok seversin ya!
her yağmur damlasını
sen diye seviyorum şimdi..
ve seni unutturmayan
yağmuru çok seviyorum…